خانه /
نقدی در باره صنعتی کردن ساختمان و رابطه آن با مقوله معماری

نقدی در باره صنعتی کردن ساختمان و رابطه آن با مقوله معماری

تاریخ: ۱۳۹۹/۱۰/۱۸

موضوع:

نقدی در باره صنعتی کردن ساختمان و رابطه آن با مقوله معماری

 

تنظیم از :دکتر ایرج شهروز تهرانی

بتاریخ : تهران.  25 شهریورماه 1387  

مسئله بررسی تکنولوژی مربوط به تولید ساختمان در حال حاضر بسیار پیچیده تر از آن است که در زمانهای پیشین مورد توجه قرار میگرفت.

پیچیدگی و مشکل بودن این مسئله از رابطه ایست که بین تکنیک و معماری وجود دارد و همین رابطه است که کلیه سیکل تولید ساختمان که در رابطه مستقیم با روند پیشرفته ای است که احتیاجات اجتماع که مرتبا در حال تغییر و دگرگونی است مطرح مینماید.

کلیه سیستمهای ساختمانی زمانهای گذشته مانند هنر یونان و روم قدیم در رابطه با تشکیلات بزرگ امپراطوری آن و هنر رومانیکو گوتیک – هنر رنسانس بدنبال آنها تئوریهای فیزیک نیوتون و کپلر مسائل علمی و مفهوم معماری بطریقی مطرح گردید که تا کلیه دوران باروک ادامه داشت.

بدلیل کمبود تحقیقات جدید درراستای روندهای طراحی و معماری و ساخت و ساز هیچگونه تحول یا نو آوری که بتوان انقلابی در این زمینه نامید مطرح نگردید وپیشرفت تکنیکهای ساختمانی و ابزار طراحی تا هزاران سال بسیار آهسته و بطیع بنظر میرسد.

این تحولات تحت تاثیر مستقیم هدفهای جدید اجتمائی و آزادی کار و در نتیجه مسائل شهر نشینی گردیده و در رابطه با ازدیاد جمعیتهای شهر نشین نحوه تولیدات بصورت متعدد پایه های تشکیلاتی صنعتی شدن را مطرح کرده و کارها و ساخت و ساز بصورت سنتی کم کم تقلیل میابد.

در این تحول عمیق و جدید رابطه سنتی هنر و تکنیک که تا قرن هجدهم جهت علمی هنر را مشخص مینمود شکسته میشود.

در جهت اینکه روش کار و طراحی معمارانه میبایستی با احتیاجات زمان ما وفق داده شود بایستی متدولوژی تحقیقاتی جدیدتری در این زمینه اتخاذ نمود.

در این روند کار طراحی گروهی (اینتگرال) مطرح میگردد که همکاری تنگاتنگ طراح – مهندسین سازه و متخصصین علوم اجتمائی اقتصادی ومجریان اکیپی را بوجود میاورد که مهندس معمار یا گروه طراح با طرح خود این گروه را رهبری و کارگردانی مینماید.

در انتخاب هر یکی از سیستمهای فوق الذکر بستگی کامل به محل و وضعیت طرحی است که بایستی اجرا گردد البته سیستمهای دیگری نیز وجود دارد که در اینجا نمیتوانیم بدان بپردازیم.

فقط میتوان گفت که تقریبا در حال حاضر در روند صنعتی کردن ساختمان بیشتر پیشساخته های مدرن و سبک بکار میاید که واحد قطعات بر اساس اندازه های استاندارد شده که طراح با در نظر گرفتن مقاطع طلائی و مدولاسیون طراحی مینماید و در رابطه با اندازه و مقیاسی است که محیط زندگی و فضاهای عملکردی مسکونی و حرکتهای عمودی و افقی را جوابگو میباشد- این عناصر بطریقی بایستی طراحی شوند که بتوان با تعدادی مشخص و اندازه های متناسب بایکدیگر ساخته شده و قابلیت مونتاز آسان را فراهم آورد .

شرایط تشخیص کیفیت ساختمان

مسئله کیفیت ساختمان در سالهای اخیر و از زمانی که از طراحان و مجریان درخواست استفاده از سیستمهای جدید طراحی و ساخت گردیده است تفاوت فاحشی با گذشته و سیستمهای سنتی داشته است.

ولی زمانیکه خواستیم از کیفیتی که در ساختمانهای سنتی دیده میشد در سیستمهای نوین ساخت و ساز صنعتی نیز آنرا بعنوان هدف اصلی بگنجانیم با اشکالات متعددی روبرو میشویم.

بدین ترتیب از این به بعد میبایستی قضاوت در کیفیت ساختمانهای جدید که با سیستمهای صنعتی و یا نیمه صنعتی مطرح میگردد را با مقیاس جدیدی سنجید و این بصورت مختصر نمیتواند چیزی جز فضای زندگی صحیح و راحت در رابطه با کلیه روابط انسانی که در بعد محله ها و شهرها مطرح است باشد . و یا بمعنی بهتر همیشه در کلیه روندهای ساختمانی از شروع تحلیل فضا و طراحی گرفته تا اتمام آن میبایستی مفهوم پایداری (معماری پایدار و شهر پایدار ) را فراموش نمود و در اینجا میتوان گفت که پایداری مفهوم ضابطه های هنری ساختمانهای سنتی که خود همان پایداری است را دارا باشد و شعار جدید در دخل و تصرف در محیط انسان را تشکیل دهد.