خانه /
نقدی در باره معماری پایدار

نقدی در باره معماری پایدار

تاریخ: ۱۳۹۹/۱۱/۰۴

موضوع:

نقدی در باره معماری پایدار

 

 

ترجمه و تنظیم از : دکتر ایرج شهروز تهرانی

 

همگن بودن با محیط – ساختار بیولوزیکی – معماری بیولوزیکی

 

معماری پایدار یا (sustainability) جواب معمارانه ایست که :

 

  • زندگی انسانها و حفظ و نگهداری از آنهارا چه در حال و آینده در درجه اول اهمیت قرار میدهد .
  • در ساختار ان مصالحی به کار گرفته میشود که چه در هنگام تولید یا کاربری و تا حتی در زمان تخریب با محیط خود همگن و پایدار باشد .
  • در حد امکان استفاده از مصالحی که از محل تولید بدست میاید استفاده شود .
  • پیشبینی مصرف حد اقل از منابع انرزی سوختی و حد اکثر استفاده از نیروهای خورشیدی واستفاده از سیستم های گرمازا با حد اکثر بازدهی و حد اقل تخریب محیط زیست .
  • بهبود دادن به زندگی و سکونت انسانها و کلیه موجوداتی که در آن محیط زندگی میکنند و حد اکثر ارتقائ بهبود و راحتی زندگی از نظر فیزیکی و روانی در محیط زیست.

در جهت راهبرد فوق میبایستی به کلیه عوامل متشکله محیط زیست توجه کامل داشت و پایداری را شامل  : کشاورزی پایدار – محیط زیست پایدار – معماری پایدار – همسایگی دیگر موجودات پایدار – تجارت پایدار – ارتباطات پایدار – امزش و پرورش پایدار – تعلیم وتربیت پایدار – سیستم های مراوده مالی و پولی پایدار – کار پایدار – روحیه انسانهای پایدار – نشریات پایدار – تغذیه پایدار – تکنولوزی پایدار – توریسم پایدار – دهکده های اکولوزیکی پایدار – دهکده های اکولوزیکی داعمی پایدار  و بالاخره کل زندگی دانست .

در این راستا محله و شهرها و شهروندی انسانها را به محله های فامیلی خودیار و خودکفا که در نهایت همبستگی با دیگران میباشد تبدیل نمود .

درک مفهوم معماری پایدار بهیچ عنوان منفک و بدون آغاز از درک مفهوم معماری و پایداری بصورت مجزا نیست .

میبایستی معماری را وسیله ای غیر قابل انکار برای زندگی و نه فقط ساختن بلکه مجموعه ای از تفکر – عملکرد و مصرف دانسته و ساختارهای معمارانه را نه فقط جهت استفاده فیزیکی بلکه روانی – والا روحی و پایداری بعنوان هنر زندگی اجتمائی و تعادل در موجودیت و هماهنگی سیستماتیک در این تعادل که همگنی و تداومی از طبیعت محیطی داشته و نه در اجتمائی سه بعدی که از علوم و فنون پیروی مینمایند بلکه انرزی و نیروئی مافوق که در هر انسانی وجود دارد میبایستی در این زندگی بعنوان کیفیتی که هر هنگام قابل درک نیست مورد توجه و مفهوم ان مغزها را متفکر سازد .

اصل هارمونی و هماهنگی در هم آمیخته میان انسانها و طبیعت باعث نیروئی مثبت میگردد و بالعکس اختلاف و جدائی و سعی در سبقت بیهوده از دیگران و در نهایت از طبیعت محیط باعث زدودن و انهدام این نیرو میگردد.

هنگامی میتوان به معماری پایدار اطلاق نمود که سیستم هارمونی محیط دنیائی را تضمین نماید ک بدین معنی که انچه که ضامن حقوق در کلیه مقیاسها و مفهومات سیستمهای آنتروپولوگ یا طبیعت باشد میتواند در راستای داشتن محیطی پایدار انسانهارا یاری دهد .

بدین ترتیب میتوان گفت که پایدار معماری است که بطور عموم برای زندگی و موجودیت آن احترام قائل شود و این معماری زندگی را نه فقط در مقیاس آنتروپولوزی و نه طبیعی و نه فقط در مقیاس موضعی و آنی بلکه در کلیه مقیاسها  و آنچه زندگی و محیط دنیای آنست را مورد توجه و اهمیت قرار دهد.

معماری پایدار – زندگی در طبیعت و با طبیعت است

مفهوم معماری پایدار بعنوان (وسیله ای سیستماتیک دنیائی ) مفهوم معماری را بسوی نه تنها هنر سکونت بلکه بطرف هنرسکونت طبیعت  بترتیبی که شناخت طبیعت بدون ان امکان تعریفش را دشوار میسازد و هنر سکونت طبیعت با طبیعت  است که میتواند پایداری را تعریف نموده و بدین ترتیب قدرت ضمانت فضائی آن را ممکن میسازد و این فقط در زمان خود پایان نیافته بلکه امکان ایجاد فضای دنیا و آینده را مهیا سازد .

معماری و طبیعت بایستی آینده همگنی را دارا بوده و امکان موجودیت با یکدیگر را فراهم آورند و از اینرو معماری نمیتواند صرفا ساختن سریع و در هر مکان و بدون در نظر گرفتن احتیاجات و امکانات طبیعت موجودیت یابد .

پس از اینرو معماری نبایستی فقط وسیله ای جهت تنازع بقا و موقتی مطرح گردد بلکه موجودیت و انعکاس آن در زمان و مکان برای آینده بوده و بهیچ عنوان نبایستی فقط عملکرد خود را دارا باشد و بایستی محل و جایگزینی عملکردی آن شرایط موجودیتش را توجیح نموده و امکانات جدید و تازه ای را جهت زندگی و سکونت فراهم آورد .

بدین ترتیب میتوان گفت که اگر معماری فقط در جهت ساختن و پر کردن فضای محیط حرکت نماید باعث بوجود آمدن معماری ناپایداری خواهد شد که فقط فضاهائی جهت انزوا و فرار از طبیعت فراهم آورده و انعکاس و نتایج آن طبیعتی ناپایدار و غیر قابل زندگی برای   موجودات و انسانها  را مطرح خواهد ساخت.

میبایستی توجه داشت که معماری پایدار واقعی نبایستی فقط در جهت مقابل و عکس نحوه ساخت (anthropocentric ) و دخل و تصرف در طبیعت بطریق دیدگاهی فلسفی یکطرفه گام بردارد بلکه همانطوریکه سعی در گفتار شد ضامن ساختارهائی هماهنگ در دنیای طبیعت و انسان باشد چون انسان نیز جزئی لاینفک از آن میباشد .

 

در راستای مطالبی که مطرح گردید میتوان در جهت طراحی برای یک معماری پایدار  اشاراتی عینی و قابل لمس تری بصورت ذیل عنوان نمود :

  • توجه به کلیه مطالب و ساختارهائی که در ان سعی در جحت طراحی معماری پایدار مطرح و پیشنهاد گردیده است
  • مسکن + آفتاب و فضای سبز
  • دیوارهای سالم جهت مسکن سالم
  • شناخت مفهوم ساختمان مریض
  • سقفها با قابلیت تهویه طبیعی
  • جمع آوری و استفاده از آبهای بارندگی
  • بهبود سرویسهای بهداشتی و سیستمهای تاسیساتی
  • بهبود سیستمهای گرما و سرما ساز
  • عایق کردن ساختمان ها با بوجود آوردن بدنه و سقفها با لایه های مجوف هوا
  • طراحی و ساخت صحیح درب و پنجره بعنوان رابطه داخل و خارج ساختمان
  • نحوه نورگیری صحیح فضاهای زندگی با کمترین ضایعات مانده از سوخت
  • حد اکثر استفاده از منابع انرزی طبیعی (خورشیدی تحرک باد و غیره)
  • سیستمهای کرمازای خورشیدی
  • جایگزینی صحیح وسائل خنک کننده و غیره

 

و در خاتمه باید گفت که اصولا پیشرفت و توسعه پایدار است که میبایستی مورد توجه همگان قرار گیرد ومعماری پایدار در راستا و همگام با توسعه پایدار اجتماع حرکت کند  .

 

 

منابع استخراج:

سایت Sustanability (Architettura sostenibile )

ARCHITETTURA SOSTENIBILE  ( Eco-Compatibile – Bio Edilizia – Bio Architettura )

Abitare la natua con la natura (Thomas Allocca)

 

ساختمان واقع در قریه نوا از توابع آمل .....طرح و اجرا : ایرج شهروز تهرانی  سال  1384